Gdzie szukać
Krąp zasiedla wolno płynące rzeki nizinne, jeziora, starorzecza i zbiorniki zaporowe, najchętniej tam, gdzie dno jest muliste lub piaszczysto-muliste. Żeruje stadnie przy dnie, często w towarzystwie leszcza i płoci, na głębokościach od metra do kilku metrów. Dobre stanowiska to spokojne zatoki, obrzeża toru wodnego, okolice pomostów oraz łagodne stoki dna schodzące w głębię. W rzece szukaj go w miejscach o osłabionym nurcie, gdzie osadza się drobny materiał organiczny — tam znajduje larwy i drobne bezkręgowce.
Kiedy łowić
Krąp bierze przez cały sezon otwartej wody, ze szczytem od maja do września. Najlepsze są świt i zmierzch oraz pierwsze godziny nocy, choć stado potrafi żerować także w środku dnia, zwłaszcza przy zachmurzeniu i lekkiej fali. Wiosną, tuż po nagrzaniu wody, ryby wchodzą bardzo płytko. Zimą aktywność wyraźnie spada, ale przy łagodnej pogodzie krąp nadal daje się złowić na delikatny zestaw.
Przynęty i metody
Najskuteczniejsze są lekki feeder i klasyczna metoda spławikowa z przynętą leżącą na dnie lub tuż nad nim. Przynęty: białe robaki, ochotka, drobna rosówka, kukurydza i ciasto. Zanęta powinna być drobno zmielona, o umiarkowanym zapachu i z dodatkiem małych cząstek — krąp ma niewielki pysk i szybko nasyca się grubym ziarnem. Nęć regularnie, ale niewielkimi porcjami, żeby utrzymać stado, nie karmiąc go do syta. Haczyki w rozmiarze 14–18 i cienki przypon zauważalnie podnoszą liczbę skutecznych zacięć.
Wskazówki
Rozróżnienie krąpia od młodego leszcza to podstawa: krąp ma wyraźnie większe oko w stosunku do głowy, czerwonawą nasadę płetw piersiowych i brzusznych oraz krótszą płetwę odbytową, a jego łuski są większe. Leszcz jest bardziej śluzowaty i ciemniejszy. Brania krąpia bywają nerwowe i drobne — na feederze widać je jako serię krótkich szarpnięć szczytówki, więc czekaj na wyraźniejszy sygnał, zamiast zacinać przy pierwszym drgnięciu. Rozporządzenie krajowe nie ustala dla krąpia ani wymiaru, ani okresu ochronnego, ale regulamin okręgu PZW może to robić.