Gdzie szukać
Sandacz preferuje twarde dno — kamieniste, żwirowe lub piaszczyste — i unika mulistych, ciepłych, mocno zarośniętych płycizn typowych dla szczupaka. Szukaj go przy krawędziach toru wodnego, w pobliżu tam, jazów, mostów, ostróg i innych zatopionych struktur dających cień i osłonę przed prądem. To ryba stadna i wędrowna w obrębie łowiska — potrafi w ciągu doby przemieszczać się z głębi na płycizny w poszukiwaniu żerujących ławic drobnicy. W dużych, mętnych zbiornikach i rzekach o ograniczonej przejrzystości wody sandacz bywa aktywny również w dzień, bo słabsze światło mu nie przeszkadza.
Kiedy łowić
To klasyczna ryba zmierzchu, nocy i świtu — w czystej wodzie i mocnym słońcu chowa się i żeruje słabo, a wychodzi na łów wraz z zapadającym zmrokiem. Jesień i zima, gdy woda się ochładza, bywają bardzo dobrymi okresami, podobnie jak dni pochmurne i lekko wzburzona, zmącona woda o każdej porze roku. Sandacz ma długi i istotny dla populacji okres ochronny związany z tarłem — koniecznie sprawdź aktualne terminy w karcie gatunku i regulaminie okręgu przed wyjazdem.
Przynęty i metody
Podstawą jest jigging przy dnie: przynęta gumowa (ripper, jaskółka, twister, orientacyjnie 8–12 cm) na główce jigowej dobranej do głębokości i siły prądu, opuszczana do kontaktu z dnem, a potem podrywana 2–3 razy i ponownie opuszczana — większość brań przychodzi właśnie podczas opadu. Nocą dobrze sprawdzają się też woblery głębinowe prowadzone wolno tuż nad dnem oraz żywiec (lub jego kawałek, tzw. trupek) podawany przy dnie na gruncie. Prowadzenie musi być powolne, z wyczuciem dna — sandacz rzadko goni przynętę na dłuższym dystansie.
Wskazówki
Brania sandacza bywają bardzo delikatne — czasem to tylko lekkie „obciążenie" linki podczas opadu — dlatego potrzebny jest czuły sprzęt, plecionka o dobrej czułości i przypon z fluorocarbonu, który jest mało widoczny w wodzie i odporny na otarcia o kamieniste dno. Zacinaj zdecydowanie: sandacz ma twardy, kościsty pysk i słabo trzyma haczyk przy niedbałym zacięciu. Najczęstszy błąd początkujących to zbyt szybkie prowadzenie i łowienie w środku dnia przy dużym nasłonecznieniu — warto przestawić się na godziny zmierzchu i nocy. Duże, tarłowe sztuki najlepiej szybko sfotografować i wypuścić.