Gdzie szukać
Skarp, znany też jako turbot, to płastuga drapieżna — w odróżnieniu od storni czy gładzicy poluje na ryby, nie na wieloszczety. Trzyma się przybrzeżnych łowisk o dnie piaszczystym i żwirowym, często w sąsiedztwie kamiennych rumowisk i podwodnych łach, gdzie zakopuje się w podłożu i czeka na zdobycz. W polskiej strefie Bałtyku spotyka się go zarówno na płyciznach kilkumetrowych, jak i głębiej. Dobre stanowiska to krawędzie łach, rynny między nimi oraz okolice falochronów i główek, gdzie prąd spycha ławice drobnicy.
Kiedy łowić
Sezon przypada głównie na ciepłą połowę roku, od późnej wiosny do jesieni, gdy skarp podchodzi na płycizny za ławicami drobnych ryb. Żeruje o różnych porach doby, ale najlepsze są świt i zmierzch oraz okresy z lekką falą, która mąci wodę przy dnie i ułatwia atak z zasadzki. Uwaga: skarp jest objęty okresem ochronnym obowiązującym na przeważającej części polskiego wybrzeża — daty i zasięg sprawdź w karcie gatunku przed wyjazdem.
Przynęty i metody
Ponieważ to drapieżnik, najlepiej działają przynęty rybne: paski i całe drobne ryby, kawałki śledzia, a także gumy i pilkery prowadzone tuż nad dnem. Klasyczny zestaw to grunt z burty lub z brzegu, z ciężarkiem trzymającym dno i przyponem na tyle długim, by przynęta pracowała naturalnie w prądzie. Sprawdza się też wolne pionowanie z łodzi nad piaszczystymi łachami. Skarp atakuje zdecydowanie, ale często najpierw przygniata zdobycz do dna — daj mu chwilę, zanim zaciśniesz zacięcie.
Wskazówki
Skarpa poznasz po romboidalnym, niemal okrągłym kształcie, braku łusek i twardych guzkach kostnych rozsianych po wierzchniej stronie ciała. Nagład, jego bliski krewniak, jest smuklejszy i guzków nie ma — to najważniejsza cecha odróżniająca, a oba gatunki mają własne przepisy. Uważaj przy wyjmowaniu ryby: skarp jest silny, ciężki i śliski, a jego guzki potrafią otrzeć dłoń. Na morzu obowiązują przepisy o rybołówstwie rekreacyjnym, a nie regulamin PZW — wymagana jest osobna opłata, a limit dobowy liczy się łącznie z innymi gatunkami.