Gdzie szukać
Sumik karłowaty pochodzi z Ameryki Północnej i w Polsce jest gatunkiem obcym, rozprzestrzenionym głównie w zachodniej i centralnej części kraju. Zasiedla wody stojące i wolno płynące: starorzecza, stawy, glinianki, kanały, zarośnięte zatoki jezior i wolne odcinki rzek nizinnych. Toleruje wodę ciepłą, żyzną i ubogą w tlen, więc spotkasz go tam, gdzie wiele rodzimych gatunków sobie nie radzi. Trzyma się przy dnie, w mule i wśród roślinności, chętnie w miejscach zacienionych i osłoniętych. Występuje licznie — jeśli w zbiorniku jest sumik, zwykle jest go bardzo dużo.
Kiedy łowić
Aktywny jest przede wszystkim w ciepłej wodzie, od maja do września. To ryba o wyraźnie nocnym trybie życia: żeruje po zmroku, o zmierzchu i w nocy, a także w ciągu dnia przy wodzie mętnej lub silnie zacienionej. Ciepłe, parne noce to najlepszy czas. Zimą aktywność wyraźnie spada, choć w łagodne dni sumik nadal potrafi brać.
Przynęty i metody
Sumik bierze łapczywie i mało wybrednie, najczęściej na przynęty zwierzęce podane przy dnie: rosówkę, czerwonego robaka, kawałek ryby, wątróbkę czy pastę o intensywnym zapachu. Wystarczy prosty zestaw gruntowy lub spławikowy z przynętą leżącą na dnie. Nęcenie zwykle nie jest potrzebne — ryby same znajdują przynętę węchem. Ponieważ sumik połyka haczyk głęboko, warto używać większych haczyków i mieć przy sobie wypinacz oraz szczypce.
Wskazówki
Najważniejsza rzecz dotyczy przepisów, nie techniki. Sumik karłowaty jest wymieniony w § 8 rozporządzenia o ochronie i połowie ryb wśród gatunków nierodzimych, których złowione okazy należy niezwłocznie uśmiercić — nie wolno ich wpuścić z powrotem ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do żadnych innych wód. To obowiązek prawny, a nie zalecenie, wynikający z tego, że gatunek konkuruje z rodzimymi rybami, zjada ich ikrę i narybek oraz bardzo szybko się rozprzestrzenia. Przy chwytaniu uważaj na mocne, ostre kolce w płetwie grzbietowej i płetwach piersiowych — potrafią boleśnie skaleczyć. Trzymaj rybę od góry, za głowę, omijając kolce.