Gdzie szukać
Świnka ma unikatową budowę pyska — dolną, poprzeczną, zrogowaciałą wargę, którą zeskrobuje z kamieni glony, mech i detrytus (żerowanie inne niż u większości karpiowatych). Dlatego szukaj jej w rzekach o szybkim, dobrze natlenionym nurcie i kamienistym lub żwirowym dnie, w czystej wodzie o temperaturze ok. 12–20°C. Żyje i żeruje stadnie, trzymając się blisko dna.
Kiedy łowić
Aktywna od wiosny do jesieni, z najlepszymi wynikami wczesną wiosną oraz późnym latem i jesienią. W ciągu dnia najchętniej żeruje o świcie i w godzinach popołudniowych.
Przynęty i metody
Klasyczna metoda gruntowa blisko dna, z cienką żyłką (ok. 0,10–0,14 mm) i drobnym haczykiem (rozmiar 14–18) — świnka jest ostrożna, a jej brania bywają ledwo wyczuwalne. Mimo przede wszystkim roślinno-detrytusowej diety (glony, obrost, szczątki roślinne) łowi się ją zwykle na drobne przynęty zwierzęce (czerwony robak, biały robak, ochotka) oraz ziarna czy pasty, podawane blisko dna w miejscu z przepływem. Zanętę warto zagęścić gliną rzeczną, by szybko opadała i trzymała się dna w nurcie.
Wskazówki
Wymaga delikatnego zestawu i dobrego refleksu — brania są subtelne, ale w holu świnka jest zaskakująco waleczna dzięki życiu w silnym nurcie. Ze względu na wrażliwość na jakość wody (potrzebuje czystych, natlenionych rzek) jej obecność jest dobrym wskaźnikiem stanu łowiska.