Gdzie szukać
Tołpyga biała to obcy gatunek wprowadzany do zbiorników w celach hodowlanych i dla poprawy jakości wody. Żywi się fitoplanktonem, który odcedza z toni, więc trzyma się otwartej wody, zwykle w górnej i środkowej warstwie, nad głębszymi partiami zbiornika. Szukaj jej tam, gdzie woda jest żyzna i bogata w glony: w zbiornikach zaporowych, dużych stawach i wolno płynących rzekach. Latem często zdradza się na powierzchni — potrafi wyskakiwać z wody, zwłaszcza spłoszona hałasem silnika. Trzyma się w luźnych stadach i stale przemieszcza.
Kiedy łowić
Największą aktywność wykazuje w ciepłej wodzie, od czerwca do września, gdy zakwit planktonu jest najsilniejszy. Najlepsze są ciepłe, bezwietrzne poranki i wieczory. Trzeba jednak od razu powiedzieć wprost: tołpyga biała jest jednym z najtrudniejszych do celowego złowienia gatunków w polskich wodach, bo jej sposób odżywiania praktycznie wyklucza atakowanie pojedynczej przynęty. Zdecydowana większość złowionych tołpyg to ryby zaczepione przypadkowo albo takie, które wciągnęły haczyk razem z chmurą zanęty.
Przynęty i metody
Jedyne podejście, które daje realne szanse, opiera się na naśladowaniu chmury planktonu. Stosuje się bardzo drobną, silnie pylącą zanętę tworzącą zawiesinę w toni, a w niej mały haczyk z przynętą imitującą cząstkę pokarmu — kawałkiem gąbki, drobnym pelletem. Zestaw ustawia się w toni, na wysokości żerujących ryb, nie przy dnie. Sprzęt musi być mocny, bo tołpyga osiąga kilkanaście i więcej kilogramów, a jej walka jest długa i gwałtowna. Przy okazji łowienia karpi warto mieć przygotowany podbierak odpowiedniej wielkości.
Wskazówki
Pamiętaj, że celowe zacinanie ryb poza pyskiem jest zabronione i nieetyczne — jeśli tołpyga zacznie zaczepiać się o haczyk poza pyskiem, zmień miejsce lub metodę. Ryba jest bardzo śliska i ciężka, więc do wyjęcia potrzebna jest mata i pomoc drugiej osoby; nie podnoś jej za skrzela. Tołpyga biała to gatunek obcy — nie przenoś jej między akwenami. Rozporządzenie krajowe nie ustala dla niej wymiaru ani okresu ochronnego, ale w wielu zbiornikach obowiązują lokalne zasady wynikające z regulaminu okręgu PZW lub użytkownika rybackiego.